Op vrijdagavond 7 januari vertelt de maakster van de tentoonstelling, Jehanne van Woerkom, in De Groene Luiken de verhalen van deze kinderen

Boos en verbijsterd is zij over wat mensen elkaar aandoen in deze wereld.
Zij ging werken met de kindjes, de allerkleinsten, tussen 0 en 4 jaar. Onbezoldigd, ongekwalificeerd. In een poging om iets van de gevolgen van de ellende te verzachten.
Eerst op de peuterklas, later binnen een project waarin ouders en kinderen leren om samen met elkaar te spelen. Zou samen spelen, samen lezen, samen tekenen misschien een manier zijn om conflicten op te lossen? En daarmee uiteindelijk oorlog te voorkomen? Samen leren dat geweld de norm niet mag zijn?

Een asielzoekerscentrum is een plek waar je wacht. Wachten op wat er over je wordt beslist, soms jarenlang, onder vaak ziekmakende omstandigheden. Mag je blijven? Of alleen maar even? Of terug naar het land waar je vandaan komt, ook al is het daar niet veilig?

De portretten van ‘haar’ Crailo-kinderen zijn een poging om het droevigs, maar vooral ook het vrolijks te kunnen delen. de kinderen zijn zo mooi, verdrietig, gewelddadig en vrolijk....

Ellende is geen noodlot, het is mensenwerk, en kan daarom ook door mensen ongedaan worden gemaakt.”

Iedereen die deze expositie ziet is onder de indruk van het verhaal achter de portretten.
Ook niet voor niets is de expositie rond het kerstfeest tentoongesteld, een verhaal van een kind…

U bent op 7 januari van harte welkom om Jehanne te horen vertellen over haar werk.
De avond begint om 19.30 uur in De Groene Luiken, Oosthavenkade 8
Zaal open vanaf 19.00 uur.